Yüzlerce defa uğraştım, denedim; gönlüm sana doymuyor.

Aşkın beni öd ağacı gibi yakıp yandırdı. Hayata bağlılığım kalmadı. Varlığım tamamıyla yok oldu.

Bazen öyle yücelirim ki gök kubbesinin kalesini bile deler geçerim. Güneşin sikkesini yakarım.
...
Bazen de ay olur, güneşin peşine düşerim, azalırım, eririm, hilal olurum çoğalırım, artarım, dolunay olurum.

Yüzlerce defa uğraştım, denedim; gönlüm sana doymuyor.

Aşk kapısının gümüş halkasını yakalamışım. Bu benim gücümden, kuvvetimden değil. Senin lütfun, senin ihsanın!

İster yücelere yükseleyim, ister aşağılarda kalayım önemi yok! Çünkü ben senin aşkınla arşa yükselmişim.

HZ. MEVLÂNÂ (K.S.) - DİVÂN-I KEBİR

Ben de İslâm irfanını en yüksek ilmeklerinden açmaya çalışıyorum.

“Bunları ilk defa dile getiren ben değilim. Benden evvel de bunları bilenler vardı. Fakat zaman müsait değildi.Şimdi müsait olduğu ve insanlar bu düşünceleri hazmedebilir hale geldiği için bana destur verildi,aç denildi.Ben de İslâm irfanını en yüksek ilmeklerinden açmaya çalışıyorum.Ama şunu bilin ki, benim de bir sınırım var, ben de bana biçilen o sınırda duruyorum. Bütün sırları açıyor değilim.”

M.İbn-i Arabi(k.s)

Biz bir harâmı işlememek için, kırk tane helâli terkederdik.

Biz bir harâmı işlememek için, kırk tane helâli terkederdik.

Hz. Ebûbekir (ra)